Een gewaarschuwd mens….

Vanochtend kwam een bericht voorbij, waarbij je, denk ik, nog eens goed stil moet staan. Ik merk het zelf ook om me heen: weinig mensen die een vraagteken bij het uit Oekraïne afkomstig nieuws…

Ik citeer:

De optie om nou eens gewoon te stoppen met al dat vuurwerk en als volwassenen naar een oplossing te zoeken is blijkbaar alleen voor simpele zielen.

In de media zien we dat het conflict zonder veel plichtplegingen is gedefinieerd als de oorlog van schurk Poetin tegen het brave Oekraïne. Maar dit zijn wel dezelfde media die 2 jaar lang voorverteerde meningen in ons brein goten middels eenzijdige vaccinatiepropaganda en daarmee voor ons bepaalden wat we moesten vinden – en velen accepteerden dit verhaal gemakshalve als hun nieuwe mening.

We hebben dan ook alle reden om met gezond wantrouwen naar de berichtgeving te kijken – maar nee, het gros van de bevolking gedraagt zich als makkelijk stuurbare marionetten en kraait ook nu, niet gehinderd door achtergrondkennis, het voorgeschotelde verhaal na. We nemen zonder dralen de opinie over die de media ons voorkauwen. Redacteuren slaan elkaar bulderend van pret op de schouders als we massaal meedoen aan zinloze acties zoals de lichten in huis een half uurtje doven als genadeloze klap in het gezicht van Rusland. Hier, pak aan! Dat zal ze leren! Want kennelijk verwacht men dat Poetin acuut bibberend van schrik zijn tankdivisies uit de Donbas terugtrekt zodra hij in in de gaten heeft dat in de gemeente Knuitershoek een half uur lang het licht uit gaat.

Maar toen 2 jaar lang ondernemers failliet gingen, de jeugd steeds suicidaler werd, ouderen eenzaam stierven, mensen massaal gediscrimineerd werden, mensen tegen elkaar opgezet en ernstige bijwerkingen van vaccins verdonkeremaand werden, toen de de censuur hoogtij vierde – toen waren de meesten stil. Er was niemand die ook maar even met de lichtschakelaar fröbelde. Want we deden braaf wat de media ons voorgeprogrammeerd hadden: binnen een mum van tijd namen we massaal en braaf de mening over die de media ons in de strot perste.

En terwijl iedereen naar het Oosten kijkt, wordt in Europa tersluiks de laatste hand gelegd aan de Europese digitale identiteitspas. Waarbij minister Kuijpers in mei namens ons land de nationale beslissingsmacht onomkeerbaar overdraagt aan de WHO, een organisatie vooral gefinancierd door Big Tech en China. En als die pas er eenmaal is, is het diezelfde WHO die voortaan onze (on)vrijheid bepaalt. Voorwaarden kunnen te pas en te onpas worden toegevoegd. Zo is het dan de WHO en niet jijzelf die bepaalt of, wanneer en welk vaccin of booster je krijgt. Een keuze is er daarbij niet meer, want je grondrechten zijn dan niet meer vanzelfsprekend maar afhankelijk van de vraag of jij de orders opvolgt, die altijd weer zonder jouw instemming kunnen worden aangepast. Zonder deze digitale pas kan je de toegang worden ontzegd tot gezondheidszorg, kan je vrijheid om te reizen worden ingetrokken, kunnen financiële transacties of bankrekeningen worden geweigerd. Protesteren kan evenmin want de WHO is noch democratisch gekozen noch democratisch gecontroleerd. Dan gaat het licht pas echt uit. U was gewaarschuwd.

“Je gaat het pas zien als je het door hebt”, orakelde Cruijff. Helaas komt dat moment voor velen te laat”.

Geplaatst in Muizenissen, Politiek | Een reactie plaatsen

Tussendoortje

Zondag 13 februari…
Steeds meer zie je verzet opkomen. Verzet dat wordt afgedaan als verzet tegen corona… Maar dat is NIET de werkelijkheid….

De werkelijkheid is dat overheden in Europa (en elders) deze ziekte misbruiken om vrijheden te ontnemen. Let op: ook al lijkt het nu dat een en ander langzamerhand wordt versoepeld, vergis je niet. Er is zoveel aan wetgeving gewijzigd dat bij wijze van spreken, bij het ontdekken van weer een virus, de samenleving meteen opnieuw op slot gezet kan worden, zonder tussenkomst van democratisch gekozen organen. Anders gezegd: onze overheid heeft dwangmiddelen in handen gekregen die een dictatuur niet misstaan!

Natuurlijk geloof je dit niet, dat is toch niet mogelijk in een democratie?
Wel: denk terug aan de toeslagen-affaire. Mark Rutte liet onder zijn bewind het passeren dat mensen met behulp van digitale middelen werden gestempeld als fraudeurs, anderstalig, andere huidskleur, immigrant: digitale overheidssystemen werden ingezet om rechten te ontnemen…

Geloof me, jouw groene vinkje stelt niets voor. Dezelfde Mark Rutte heeft nu de wettelijke mogelijkheid om te bepalen of jij wel of niet een groen vinkje krijgt. Wil jij geen prik? Dan is je groene vinkje meteen waardeloos. Wil jij geen booster? Dan ga je niet op wintersport, of op vakantie naar Frankrijk of Oostenrijk…. of naar het café….

Vandaag (dit weekend) wordt er in Den Haag gedemonstreerd. Als in Frankrijk, Als in Berlijn, Als in Oostenrijk. Als in Canada.
Nee, niet tegen corona. Wel tegen overheden die democratie om zeep helpen. De nabije geschiedenis wordt steeds duidelijker. Nu weet je waarom het referendum werd afgeschaft. Nu weet je waarom Ollongren weer minister is. Nu weet je waarom allerlei wetten meer of minder stiekem zijn gewijzigd. Nu snap je waarom Kaag minister van Binnenlandse Zaken werd (zodat de politie NIET meer je vriend is). Nu weet je waarom Mark Rutte minister-president moest blijven. En nu weet je ook waarom ‘ de koning’ in alle talen zwijgt…

Heb je nog illusies? Of begrijp je waarom je ook voor je recht moet opkomen. Zelfs je recht om ziek te zijn, in plaats van je af te laten schilderen als een potentieel gevaar voor je medemens….

Geplaatst in Muizenissen, Politiek | Een reactie plaatsen

Terug naar oktober 2020

Beetje flauw: ik heb een neef die op deze dag jarig is. Ja, en daar ben je mee gezegend. Voortdurend vergeleken worden met het gedierte des Velds, dat is niet leuk. Bovendien irriteert het mijn WiFi. Ja, ja, die leeft nog steeds, al is ze inmiddels wel wat ouder geworden (ik schrijf dit bericht in januari 2022, en het Siameesje van toen is inmiddels negen jaar. Daarover later weer meer.

1 oktober 2020: mij is de eerzame taak toegewezen de ingeleende meubelen van mijn schoonmoeder weer beschikbaar te stellen aan de uitlener, die de spullen komt halen: een bed, een rolstoel, een po-stoel. Ik sta dus om een uur of half elf paraat in de woning van schoonmoeder. Toevallig tref ik aldaar ook een wat oudere meneer (even voor alle duidelijkheid: pas later besefte ik: leeftijdgenoot, maar ja, ik voel me nog te vaak een jonkie). In elk geval: de meneer is bezig het oude bed van schoonmoeder te verhuizen naar zijn kar. Hij is er alvast blij mee, al sjouwt ie zich een breuk aan het gemotoriseerde elektrisch matras.
Ondertussen help ik de chauffeur van het ‘medisch’ bedrijf aan de spullen die hij komt halen.

Laat ik me nu even schamen… die ‘oude meneer’ blijkt de echtgenoot te zijn van de zus van mijn echtgenote. Oei, oei: da’s geen beste beurt. Ik ken de beste man niet eens (familietoestanden). Als ik een poosje later op straat nog een mondelinge aanvaring met schoonzus heb is mijn dag weer gevuld… Zo gaat dat als er alvast aan erven wordt gedacht…

Crash op 5 oktober
De werkdag zat er op. Lekker naar huis, eten, en dan een flinke wandeling. Het is tegen de schemering als ik op pad ga. De lucht vertelt: het kan gaan regenen, dus huppekee! Als ik bovenop het viaduct over het kanaal even rond kijk is de lucht al aardig donker (van de opkomende regen en de langzaam invallende duisternis).

Nu zou ik natuurlijk over de neervallende regen moeten vertellen, over de totale benatting, over de koude rillingen en zo. Toch doe ik dat niet. Ik weet er namelijk niks meer van.
Nadat ik doorliep, het viaduct weer af om mijn dagelijkse wandeling te vervolgen, ben ik aangereden, van achteren. Een automobilist, die me niet gezien heeft. Mijn wandeling eindigt op het wegdek, in de neervallende regen. Daar lig ik. De chauffeur is zich beroerd geschrokken, maar gelukkig voldoende bij de les om mij te beschermen met zijn auto, en direct met 112 te bellen. De schade is groot, zelfs een traumahelikopter is onderweg. Maar: ik ga per ambulance naar het plaatselijk ziekenhuis. Want: ik ben aanspreekbaar, en een hoofdwond heeft aandacht nodig.
Zo moet het ongeveer gegaan zijn. Ik weet van niks: geen crash, geen regen, geen ambulance en al helemaal geen ziekenhuis. Zelfs de kat heeft niet mijn aandacht.

Vervolg op 5 oktober
Mijn vrouw krijgt politie op bezoek. Voorzichtig informerend blijkt alras dat ik de man ben die bij het ongeluk vlakbij geraakt is. Haar wordt verteld dat een hoofdwond behandeld wordt. Zij dus naar het ziekenhuis, waar ze bij de eerste hulp rustig wacht (het is immers maar een hoofdwond… Vervelend, had ie maar beter uitgekeken). Maar als het wachten te lang duurt gaat ze toch maar bij de infobalie vragen waarom ze er niet bij mag. Het duurt niet lang voordat ze wordt opgehaald…

Het is paniekerig op de eerste hulp. Algauw blijkt dat er wel wat meer aan de hand is dan een hoofdwond. Ik lig gewikkeld in warme doeken (kleren volledig nat geregend, ondergekotst en daarom verwijderd), geef wel antwoord op vragen maar ben totaal afwezig, zit onder het bloed…
Mijn vrouw schrikt zich het apezuur. Dit klopt totaal niet met wat ze verwachtte te zullen aantreffen. En al wordt ze enigszins gerustgesteld: als er gevraagd wordt of er ook kinderen zijn en dat die dan maar beter kunnen komen… dan besef je de ernst pas echt.

Zoon Sytse is vanmiddag net naar Leiden vertrokken (naar zijn kamer aldaar). Hij wordt gebeld en zit in no-time in de auto met een vriend die hem terug gaat brengen. Zoon Hylke is net thuis van de voetbaltraining als hij gebeld wordt. Bij hem komen angstbeelden boven, immers heeft hij al enkele malen sterfgevallen door ongelukken in zijn vriendenkring meegemaakt. In blinde vaart fietst hij naar het ziekenhuis.

Alwaar inmiddels is besloten mij in grote vaart en met gillende sirenes per ambulance naar de afdeling neurologie in Zwolle te transporteren. Een dubbele schedelbasisfractuur, een in brokken liggende oogkas, een flinke hoofdwond, een arm die blauw is…

Mijn zwager komt naar Hardenberg om met vrouw en zoon te volgen….

Hoe gaat dit aflopen?

Ik weet nog steeds van niets. De dinsdag en woensdag in Zwolle? Ik kan me er totaal niets van herinneren. De neuroloog, de chirurg, de bottenexperts: alles is langs geweest. Meer dan eens in een tunnel voor de röntgenfoto’s, pijnstillers en infusen, aardige verpleegsters: allemaal niet op de harde schijf opgeslagen.
Op donderdag lijk ik voldoende uit het oog van de naald te zijn om terug te kunnen naar Hardenberg. Ditmaal in rustig tempo, per ambulance. Ik weet het niet, ben me niet bewust dat ik in het nieuwe Hardenbergs ziekenhuis terecht kom. Pas op zondag 11 oktober gaat het geheugen weer enigszins op gang komen.

Op die dag begint de eerste ontdekkingstocht in het nieuwe ziekenhuis. Het is rustig op de verpleegafdeling, als ik ontsnap uit bed en kamer. Onopgemerkt verlaat ik de afdeling, en ontdek een trap naar twee verdiepingen lager. De eerste stap op die trap is bijna noodlottig: het linkerbeen functioneert niet goed. Net op tijd grijp ik me vast en strompel dan de trap af. Beneden is de ontvangstruimte leeg, op een baliemedewerker na die me direct vraagt waar mijn mondkapje is: ??? Daarom maar gauw terug, dit keer met de lift.

Als ik de afdeling weer op kreupel staat daar de zuster die toezicht moet houden. Waar ik vandaan kwam… Hoe ik het in mijn hoofd haalde… of ik maar als de wiedeweerga naar mijn kamer wilde vertrekken… En dat ik maar niet nog eens in mijn hoofd zou halen ‘op reis’ te gaan…
Maar wat wil je… als je zelf nog steeds je kwetsuren niet weet en onthoudt…. Soms komt dementie wel goed uit…

Geplaatst in Levenslessen, Muizenissen | Een reactie plaatsen

Anderhalf jaar later…

Tsjonge… Bijna anderhalf jaar geleden dat ik hier een bericht postte… Een maand na dit bericht werd het stil. Dat vraagt om enige uitleg.

Vanwege diabetes was ik inmiddels een fervent (of notoir) wandelaar geworden. 4 x in de week een stuk flink sjouwen om de kwaal onder de duim te houden en het lijf in good shape. Dat ging me aardig nu het in september langzamerhand wat donkerder werd: goed, dat is wat minder leuk, maar ach. De lezers hier hadden natuurlijk ook al gemerkt dat ik wat minder trouw werd in schrijven. Je kunt je tijd maar eenmaal gebruiken, niet waar?

in september 2020 bereikte ik de eerzame leeftijd van 63 jaar. Twintig jaar daarvoor zou ik hierbij de gedachten aan rollator en kromme rug niet hebben kunnen wegduwen, maar ik liep er bij als een krasse zestiger: 7 kilometer in een uur!
Ik wist toen nog niet dat het snel anders kon… Druk met het verhuizen van een schoonmoeder, verjaardag, de start van een nieuw schooljaar: bezig genoeg…

Geplaatst in Levenslessen, Muizenissen | Een reactie plaatsen

Een toon die bijdraait?

Het is zondag 6 september. Kranten en tijdschriften om me heen, een boek dat klaarligt. De zon schijnt, en alle grappen over Grapperhaus zijn bekeken (ik zou me kapot schamen als zulke humor over mij verspreid zou worden). Het is duidelijk: er zijn vele restjes geloof in politici deze week verdwenen, als sneeuw voor de zon.

Wie het nieuws volgt in de geschreven media ziet zo langzamerhand de toon veranderen. Niet de nieuwe geloofsartikelen van Rutte en de Jonge voeren nog de boventoon. Er worden zo langzamerhand èchte wetenschappelijke feiten benoemd, dan wel genoemd als bijzondere zaken.

HP de Tijd: 9 manieren om corona te voorkomen. A ha: dat kan dus: corona voorkomen! Je moet er wel wat voor doen: gezond eten, vitamine D opdoen in de zon of slikken, je lichaam fit krijgen… Nog steeds heb je geen garantie tegen het krijgen van corona. Maar: die heb je ook niet tegen verkoudheid of …. Ja, precies: een griep.

De Volkskrant van 5 september: een artikel met de titel ‘Onaantastbaar voor het virus’, waarin goed wordt uitgelegd hoe een goed werkend immuunsysteem reageert op Covid-19. Bovendien kun je hier leren hoe je immuunsysteem werkt. Met die kennis gewapend krijg je zèlf corona onder de duim.

Zelfde krant: ‘Derde krachtveld, de zaak van de onkwetsbaar Kenianen’. Wat ik me al heel lang afvroeg is waarom er zo weinig nieuws uit Afrika of Azië bij ons op tafel komt. Wel: hier is het nieuws, inclusief uitleg. De aangeboren afweer helpt Afrikanen door de ziekte heen! Vraagje: zou het vaccineren tegen van alles en nog wat ons eigen afweersysteem dan juist verzwakken?

Ook het Financieel Dagblad heeft dit weekend een bijdrage, waarin vraagtekens worden gezet achter het nut van de anderhalve-meter, en dat door gerenommeerde internationale wetenschappers.

En zo is er meer. Vraagtekens achter de economische gevolgen, vraagtekens achter de testkwaliteit, vraagtekens achter ventilatie, vraagtekens achter de gevolgen voor de jeugd en studenten….

Wat ik in mijn kennissenkring tegenkom is ook schrijnend: jonge mensen, actief als zzp’er met een klein bedrijf, die nu door al die meer of minder onzinnige angst hun jong bedrijf ter ziele zien gaan, inkomsten derven en soms smeken om eerdere betaling….

Waarom vasthouden aan een beleid, dat steeds meer twijfelachtig wordt?

Geplaatst in Levenslessen, Muizenissen, Politiek | Een reactie plaatsen

Na de zomervakantie van 2020

Het is eind augustus 2020. De vakantie zit er op. Anders dan anders, dat wel.
In mijn vorige bijdrage schreef ik over toenemende tegenstellingen in onze samenleveving: Black Lives Matter (alsof dat van gelen of blanken er niet toe zou doen) en rond corona is het helemaal bingo, wat betreft onenigheid. En begrijpelijk. Want: wat is het echte verhaal? Immers: de kille cijfers zijn niet onrustbarend. Er komen steeds meer vragen naar boven bij de schrijver, die daarbij echt niet ontkent dat het echt heel vervelend kan zijn als je er ziek van wordt.

Toch is er wat aan de hand met dit verhaal. Willen jullie eens met mij meedenken?

De Brabantse ziekenhuizen liggen vol, honderden operaties worden afgezegd om plaats te maken voor nieuwe, acute patiënten. Vanuit ziekenhuis Bernhoven worden patiënten naar buiten Brabant verplaatst. Zorgpersoneel draait dubbele diensten. ,,De situatie is ernstig”, zegt een woordvoerder van het Elisabeth-TweeSteden Ziekenhuis in Tilburg. Maar ook ziekenhuizen in andere delen van Nederland slaan alarm. ,,Zo erg hebben we het nog nooit meegemaakt”, stelt het Gelre ziekenhuis in Apeldoorn.

Dit is een tekst uit het voorjaar van…. Ik hoor het je denken: dat moet wel het voorjaar van 2020 zijn geweest, toen het direct na carnaval in Brabant immers helemaal misging.
Maar nee: deze tekst werd gepubliceerd in het AD, in februari 2018. 9444 mensen stierven toen, in 18 weken tijd. (https://www.ad.nl/binnenland/waarom-de-griepgolf-van-2018-vooralsnog-dodelijker-was-en-we-ons-nu-toch-meer-zorgen-moeten-maken~adf64efb/?referrer=https://www.google.com/
Raar toch? Geen lockdowns, geen sluiting horeca, geen opsluiting van ouden en kwetsbaren in verpleeghuizen?

Er wordt nu, eind augustus, gesproken over een aantal coronadoden van rond de 9500 in Nederland. Let wel: voor een groot deel mensen met onderliggende kwalen, waarbij je terecht de vraag mag stellen of corona niet slechts de druppel was, en of een ‘gewone’ griepgolf niet het zelfde effect zou hebben gehad.

Nog meer vragen:
– als geconstateerd wordt dat bijvoorbeeld obesitas zo’n belangrijke mede-oorzaak is, dan zou je toch mogen veronderstellen dat van regeringswege meteen een pakket maatregelen zou zijn ingezet om de gezondheid van de mensen op een hoger peil te krijgen? Immers: ‘ouderen en kwetsbaren’ zijn toch een doelgroep van beleid? Toch spat de reclame voor dubbele hamburgers nog steeds van de tv-schermen….
– in het AD wordt op 8 augustus jl het volgende gezegd:
De taak van journalis­ten is om beleidsma­kers te ondervra­gen en controle­ren: niet alleen of ze te weinig doen, maar ook of maatrege­len wel effectief zijn, of niet te ingrijpend. Maar: is het dan ook zo dat de media zich dit voorjaar hebben onthouden van het ontkennen van een angstepidemie?
– de overheid nam de beslissing ‘ouderen en kwetsbaren’ op te sluiten in verpleeg- of verzorgingstehuizen (dat is op zich al een onwettige daad, gericht tegen volwassen mensen).Vervolgens liet dezelfde overheid na personeel en vrijwilligers van deze instellingen te voorzien van beschermingsmiddelen. Dat had de dood tot gevolg voor 2000 ‘oudere en kwetsbare’ mensen. Wettelijk zouden we zeggen: dood door schuld. Toch tot nu toe: geen excuus. Is dat niet raar?
– Steeds meer artsen, virologen, biomedici etc zetten vraagtekens bij het huidig coronabeleid; de kernvraag van velen van hen is: hoeveel andere patiënten moeten we nog opofferen aan corona-beleid?

Afsluitend een nadenkertje, eentje waar hier, in onze rijke samenleving niet bij stilgestaan wordt: hoeveel hongerdoden telt 2020 tot aan dit moment?

https://www.theworldcounts.com/challenges/people-and-poverty/hunger-and-obesity/how-many-people-die-from-hunger-each-year
Geplaatst in Levenslessen, Muizenissen, Politiek | Een reactie plaatsen

Wie had dat ooit gedacht?

Als je ons (Wifi en mij) aan het begin van dit jaar gevraagd had wat we van dit land vonden, waren we vast beiden gematigd enthousiast geweest. Immers: honger hoef je er niet te lijden, vrijheid is groot, voorzieningen prima, en er valt voldoende te beleven.
Nu is er een half jaar voorbij, en we zitten samen regelmatig voor het raam, de buitenwereld in te kijken. Het is dan wel een buitenwereld aan de grenzen van dit Nederland, maar dat maakt niet zoveel uit. Via radio, TV, Twitter en Facebook en sinds kort ook Catchat worden we continue op de hoogte gebracht.

De tegenstellingen in ons mooie land groeien met de dag. Een gebeurtenis in Amerika zorgt hier voor voortdurende demonstraties met de naam Black Lives Matters. Wifi en ik zullen zeker niet ontkennen, dat dat zo is.
Maar, en vraag het hier maar na: onze Wifi zou ook wel wat meer aandacht willen voor het leven van katten. Zij immers staan, ook deze eeuw nog, onder grote druk van honden, en tegenwoordig zelfs wolven! Is er iemand die zich het lot van katten aantrekt?

Demonstraties: van Black Lives Matters is het inmiddels acties tegen de slavernij.
Oude monumenten worden beklad; straatnaamborden moeten verdwijnen. Musea moeten worden hernieuwd. Zwarte Piet mag niet meer. Alsof met zulke daden de geschiedenis verandert. Natuurlijk: bezinning op vroeger kan nooit kwaad. Toch gaat het vaak om schadevergoeding, en dat is flagrante onzin. Waarom zouden (laat ik maar zeggen: allochtonen, ik kan zo 1-2-3 niets anders bedenken), allochtonen dus voor de daden van mijn verre voor-voor-voor-vaderen een schadevergoeding of een excuus moeten hebben, terwijl hun eigen voor-voor-voor-ouders maar wat blij waren wat te kunnen verdienen aan de verkoop van eigen mensen voor de slavernij? En waarom zouden de daden van Piet Hein nu plots in een ander daglicht moeten staan?

De rechter verbood vrijdagavond 19 juni 2020 een demonstratie op het Malieveld. In de maanden ervoor werd er van alles en nog wat toegelaten: protesterende boeren, protesterende onderwijzers, protesterende klimaatfanaten… Alles kon. Alles mocht. De democratie in volle glorie.
Tot vrijdag 19 juni 2020. Een demonstratie van vredelievende, bloemendragende, democratie-liefhebbende mensen (gericht op het terug winnen van democratische grondrechten) werd verboden. Een kort geding veranderde de mening van de autoriteiten niet. Het was NEE en het bleef NEE.
Femke Halsema (inmiddels Falsema) mocht met 14.000 man op de Dam staan zonder gevolgen (een demonstratie van Black Lives Matters), maar vredelievende Nederlanders werd niet toegestaan op te komen voor eigen grondrechten. 100 bloemenleggers werden opgepakt.

Dit land is ver weg gezakt. Stop met commentaar op Hongarije of Polen, heren en dames politici! Ook wij worden geregeerd door politici, die het met de democratische waarden van Thorbecke niet meer zo nauw nemen. Daarover de volgende week….

Geplaatst in Levenslessen, Muizenissen, Politiek | Een reactie plaatsen

Gehoorzaam of in paniek?

Wij Nederlanders… Nooit gedacht dat we zo’n gehoorzaam volkje zouden zijn. Altijd heeft er wel iemand commentaar, altijd staat er wel iemand te schreeuwen (of het nu om een belastingmaatregel of over Zwarte Piet gaat), maar Corona: dat is andere koek.
Begin dit jaar klonk er nog wel wat stoere taal: alleen China (komt er van als je het vlees open en bloot op de markt hebt liggen), Italië (tsja, dat heb je ervan als je macaroni in de open lucht eet), Oostenrijk (zie je wel, nergens goed voor, dat apres ski)… Maar toen de kwaal Brabant binnenviel (als aanval op het carnaval): toen ging de beer los.

Of liever: de virologen. Natuurlijk begreep het kabinet dat je Nederlanders enigszins moet masseren tot goede daden. De term ‘intelligente lockdown’ werd uitgevonden, en dat klonk allicht sympathieker dan dat de boel op slot ging.

Maar: hoe sympathiek en intelligent ook; de conclusie is natuurlijk alleen maar: eerst rennen we met z’n allen naar de winkel voor wc-papier (ik eerst, nee ik), en daarna struinen we het hele internet af om nog een webcam te bemachtigen.
Verder: paniek alom. Ik kan me nog niet met een koude neus naar de supermarkt begeven of ik word al aangekeken alsof de builenpest heeft toegeslagen. En als ik ’s morgens naar het werk rijd ben ik zo ongeveer de enige op weg (de lepralijder onderweg naar zijn ondergang).
Zelfs zoveel paniek, dat (tegen elk redelijk advies in) de scholen dicht moesten…

Plotseling bedenk ik: zijn we dan wel zo intelligent? Sociaal? Zijn er mensen die nadenken over de vraag of virologen het beste met ons voor hebben (of de dollartekens al in de ogen hebben bij de aanschaf van farma-aandelen)? Wat betekent het dat een minister-president beweert dat er een ‘nieuw normaal’ is en dat het oude nooit meer terug komt (is de man eindelijk helderziende geworden)? Wat betekent het, dat een gewezen onderwijzer, nu omhoog gevallen naar het ministerschap en daarom blij op exotisch schoeisel) ons dwingend voorhoudt dat het pas weer een beetje normaal wordt als ‘er een vaccin is’? En die nu met een noodwet komt die dwingender is dan wat in Hongarije of Polen het volk overkomt? Betekent het dan straks dat in ons land vrijheden definitief door de overheid worden beknot, nog meer dan het al was?

Gehoorzaam… Ja, dat wel. Angsthazen, dat ook. Mijn kat, de vrije Siamees, is inmiddels ook bestempeld tot potentiële virusverspreider. Toch is het geen angst-kat. Ze beweegt zich vrolijk voort door het voorjaar: vangt vogeltjes, plaagt duiven, vist naar kikkers, jaagt op egels. Kortom: gewoon wat het beest altijd doet. En als de jacht klaar is: slapen. Geen anderhalve meter, geen genies in de elleboog, geen zakdoekjes: gewoon, des kats.
Stel je voor dat er een kattenkabinet zou zijn dat haar vrijheid zou beknotten: ze zou er meteen de Bond van Vrije Siamezen op af sturen.
De anderhalve-meter-samenleving? Ben je nu helemaal van de katten besnuffeld?

Geplaatst in Levenslessen, Muizenissen | Een reactie plaatsen

Centenmaker

Vanavond zat ik met de kat op schoot. Even bijpraten over de Bond van Vrije Siamezen, de nieuwe cao voor Siamezen, de wereld van jonge vogels en vrije Siamezen, samen naar Op1 kijken. Dat soort dagelijkse dingen.

Plots gaat het beestje miauwend overeind zitten. Ze staart naar het scherm, de oren achterover. Eerst denk ik dat ze de kat van de buren over het dak hoort lopen. Als ik haar op wil pakken zet ze zich schrapt. Ik kan haar blik niet van de TV losmaken. Wat zou er zijn?

Ah, Ab Osterhaus is voor de buis. Alweer. Mijn kat (als potentiële virus-overbrenger) is geen vriend van Ab, om het maar eens zachtjes uit drukken. Ze kan zijn bloed wel drinken (ik heb haar daarover negatief geadviseerd, je kunt beter geen virologenbloed drinken, niet waar?). Maar goed, ik kan me er iets bij voorstellen, na twee maanden thuis opgesloten zitten.

Zelf heb ik ook wel wat gedachten bij Ab. Immers, Ab is groot voorstander van de lockdown. Vanaf het begin al. Maar wie zie je bijna elke avond op de buis? Ab Osterhaus! Je staat er mee op en gaat ermee naar…. Nee dat nou weer niet. Maar goed: Ab is elke dag op pad. Ab heeft wel regels, maar niet voor zichzelf. Of hij moet al wonen in de studio (maar dan is ie wel net verhuisd, want vroeger zat ie altijd bij Jinek).

Wat zou dat schuiven, zo’n avondje ’talkshow’? Dat zou ik nou wel eens willen weten. Op1 heeft vast een voor beide partijen lucratief contract afgesloten. Ab, 4 x in de week voor half geld. Nog even Ab. Dan is er een vaccin, dan doen de aandelen het ook weer goed!

Geplaatst in Kattenklets, Levenslessen, Muizenissen | Een reactie plaatsen

Abnormaliteit

“Niet normaal maken, wat niet normaal is.” Woorden van onze Koning tijdens de herdenking op 4 mei jl.

Ik heb er deze week regelmatig aan terug gedacht. Want wat zal hier bedoeld zijn? Het ging in zijn rede o.a. over het zwijgen van veel Nederlanders bij het wegvoeren van medelanders. Een onderwerp dat bij voorkeur wordt verzwegen. Immers: het is altijd prettiger ‘de Duitsers’ de schuld te kunnen geven van de moord op miljoenen, dan te erkennen dat er velen waren in Nederland die het afvoeren van buren en kennissen stilzwijgend lieten gebeuren. Niet normaal.

Toch moest ik zelf meteen ook denken aan het moderne nieuwe normaal. Het normaal van anderhalve meter, handen wassen en niezen in je elleboog. Het normaal van opsluiten van oude mensen, thuis werken, kinderen op afstand. De hysterie in de media, ook een nieuw normaal. Het normaal van het opofferen van grondwettelijke vrijheden en rechten. Aan een premier, die dit nieuwe ‘normaal’ er bij zijn volk in praat.

Oké. Er waart een virus rond. Eentje waarvan nog niet veel bekend is. Eentje waarvan we de komende maanden zullen weten of het tot meer of minder doden lijdt dan een vervelende influenza-uitbraak. Uitkijken geblazen dus.

Maar is het nu plotseling ook ‘normaal’ dat het nooit meer gewoon ‘normaal’ wordt? Dat handen schudden, een knuffel, definitief abnormaal wordt? Dat het ‘normaal acceptabel’ wordt dat oude mensen in verpleeghuizen doodalleen dood mogen gaan? Dat je iedereen als een melaatse passeert? Dat je de TV niet aan kunt zetten of je wordt bestookt met ellende? Dat je land geregeerd wordt door virologen in plaats van je democratisch gekozen vertegenwoordigers?

Ik weet niet of de Koning hier ook op doelde, maar ik hoop het stiekem wel. Bij mij zal dat ‘nieuwe normaal’ er nooit ingaan. Nooit.

Geplaatst in Muizenissen, Politiek | Een reactie plaatsen