Relatiebinding op de spullenmarkt

Daar sta je dan. Zaterdagochtend 05.15. Brood smeren. De vrouw heeft tot actie opgeroepen: naar de rommelmarkt! In Bakkeveen. Geen idee waar dat oord van haar verrukking moet liggen. Ik ben slechts auto-in- en uitpakker, en daarnaast chauffeur.

07.15 uur. Ik weet waar Bakkeveen ligt. Niet in Gelderland dus. Ergens tussen de Friesche Heidegronden. En daar is een openlucht-markt. En geen marktje, zeg. Het lijkt er op dat heel Nederland z’n zolder-opruimingen hier aan de man brengt. Tjonge, jonge: honderden kleedjes met meer of minder troep (en… spullen).

Daar sta je dan. Op je vrije zaterdagmorgen in de binnenlanden van Bakkeveen. Een kleed vol spullen en een koude wind. 8 uur in de ochtend. En de vraag of je niet van lotje getikt bent. Op je vrije zaterdagochtend…

Ik bedenk me om 8 uur, als mijn kleedje ook gelegd is: ik had nu in mijn warme bed kunnen liggen. En dan straks een eigen ontbijtbuffet klaarmaken.

Maar ik zit dus nu in Bakkeveen. Op de spullenmarkt. Met mijn vrouw, dat wel. En dat is ook wat waard. En zo eindig ik dan ook: samen gezellig op de spullenmarkt in Bakkeveen!

Dit bericht is geplaatst in Levenslessen, Muizenissen. Bookmark de permalink.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *