Treitermees

Ik heb een kat. Dat is inmiddels algemeen bekend. Type siamees, zo vrij als een vogel, zo snel als water, zo lui als de duvel, zo eigenwijs als 3 ezels bij elkaar, maar ook zo bang als een wezel. Een mooi beestje, zeggen ze in de buurt. Dat is waar. Dat weet ze zelf ook, als je haar zo door de tuin ziet paraderen: staart omhoog, draaien met haar gat… Ja, ja, de hele buurt kan er over mee praten. Nou ja, de hele buurt? De dooie vogels niet meer, die ik in de lente cadeau krijg. En de kikkers? Als ze het overleefd hebben, dan houden ze zich nu wel stil.

Dat past allemaal niet bij de titel van dit verhaal. Jennen, klieren, pesten, hoe je het maar noemen wil: ook daar is ze sterk in. Het is gewoon een vervelende pestkop, die voorzitter van de Bond van Vrije Siamezen. Elke dag is het bingo. Zodra ze haar kans schoon ziet is ze er bij als de kippen. Ik zal het je uitleggen.

Er zijn van die momenten dat je wel eens even aandacht wilt besteden aan bepaalde specifieke zaken. Bijvoorbeeld dat ene tijdschrift dat al drie weken ligt te wachten, of een spelletje scrabble om de spellingsvaardigheden op peil te houden. Even lekker een filmpje kijken. Even een avonddutje (je bent bijvoorbeeld al 57, dan mag dat best). Of: even samen op de bank op de late avond; werken aan de relatie is immers ook nodig.

En dan: dan is daar die kat! Alsof ze de hele dag heeft zitten loeren op een van deze momenten…. Net als je leest, kijkt, slaapt of werkt aan je relatie sluipt daar die kat binnen. Stiekem, op kousevoetjes, zodat je haar niet hoort. Omzichtig sluipt ze naar een plekje achter de bank, om daar vervolgens met een felle sprong de nagels in de stof te parkeren… Om er dan als een speer vandoor te gaan, een nieuwe winkelhaak achterlatend. Oh ja, en twee personen die meteen uit hun relatiebeleving zijn gerukt.

Het rotbeest. Meteen wordt de plantenspuit onder handbereik gesteld, om het kreng een wasbeurt te geven bij herhaling. Alsof ze er op gestudeerd heeft, zo geniepig en achterbaks is ze; pas als je weer in je rust teruggekeerd bent sluipt ze weer binnen, om deze keer te kijken wat er boven in de gordijnen zit… Of een aanval te doen op je hand die over de bakleuning hangt… Altijd ben je te laat met de spuit.

Ze zou het goed doen in de politiek! Ze beheerst het uit elkaar spelen perfect. Het is de dood voor een relatie-op-de-late-avond. Zowel de bank, de gordijnen als de vriendschap raken op zo’n avond gekwetst. Van de film wordt de helft gemist, wakker worden doe je met koppijn, en als er al een glaasje wijn klaar stond gaat het vast over de vloer.

Politiek… Politici…Die jennen ook. Alsof het hun beroep is. Zij doen het onder het mom van regeren. Stiekem lekken naar de krant. Woorden verdraaien. Leugens rondzaaien. Alle middelen zijn toegestaan. En altijd op onverwachte momenten. En kinderen. Die kunnen er ook wat van. Ook stiekem. Via Whatsapp, mailtjes, facebook. Als ouders het al weten, en leerkrachten… Wat moeten ze er aan doen? Volwassenen weten het vaak niet, en als ze het al weten zijn ze er soms verlegen mee…

Daarom vind ik het hoog tijd voor het inzetten van waterkanonnen. In de Tweede Kamer, in het Torentje van Rutte, in mijn eigen kamer en in scholen. Laten we met z’n allen de pestkoppen te lijf gaan, om een eind aan getreiter te maken. Ik ben begonnen. De brandspuit staat klaar!

Dit bericht is geplaatst in Kattenklets. Bookmark de permalink.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *