11 november is de dag

Er was eens…. Ik weet niet of er ooit een verhaal zo zal beginnen over 11 november.: er was eens een tijd dat op 11 november kinderen over donkere straten van huis naar huis liepen, aanbelden, een liedje zongen en dan een versnapering ontvingen. Daar stonden ze dan voor je deur, luidkeels zingend, zodat je geen woord zou missen:

Ik schrijf dit op 12 november 2022. Op mijn tafel staat een hele bak met chocolade: overgebleven. De aanloop was gisteren minimaal. Vorig jaar ook al, het jaar daarvoor helemaal (lockdown)…Maar toch heb ik even gedacht: zou het komen omdat het buurtje van mij zo langzamerhand een ouderenbuurtje is geworden?

Of past Sint Maarten ook al niet meer in onze cultuur… Nou, als ze hier met Halloween aan de deur komen staat er een emmer water klaar!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Het wereldtoneel…

Vandaag is het zondag 23 oktober. Een vaag zonnetje, prima temperatuur….
Een paar nieuwtjes van vandaag:
– In China is leider Xi Jinping gekozen voor een derde termijn. Op zich is dat geen nieuws (hij was de enige kandidaat). Wat wel nieuw is: China doet hiermee een stap terug in de geschiedenis. Mao Tse Toeng haalde ook drie termijnen, en het is bekend welke gevolgen dat heeft gehad voor het Chinese volk. Xi Jinping maakt van China een politiek-militaire dictatuur, waarvan het resultaat amper valt te voorspellen….
– Allerlei digitale apparaatjes, die we in onze huizen in gebruik nemen (hippe verlichting, koelkasten, speakers, camera’s etc), verbonden aan internet, blijkt vaak niet veilig te zijn (hackers liggen op de loer). Het zou niet erg zijn als er eisen aan digitale veiligheid worden gesteld aan dit soort apparaten

Zo bestonden de nieuwsitems vandaag uit grote en kleine dingen. Ondertussen is het goed om wakker te zijn. Met name op het politieke speelveld in de wereld gebeurt veel, en we de schuld ligt echt niet alleen bij Rusland of China: ook in Europa zijn verontrustende ontwikkelingen gaande…

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Verhuizing

Voor de kijkers/lezers: ik heb mijn domein verhuisd naar een nieuwe domeinnaam, waarvan ik vond dat ie beter past bij de zin en onzin die ik zo af en toe publiceer. Zo af en toe gaat ook weer wat vaker worden….

Ik hoop je terug te zien op https://www.tismewat.nl

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Geuzen

Misschien weet je het nog de Geuzen, verzetsstrijders in de tijd dat Spanje hier nog de baas was. Philips de II, er vast van overtuigd dat wie niet katholiek was dus een ketter moest zijn. En voor ketters gold: de dood!
Het was ook de tijd van Willem van Oranje, zeg maar de godfather van het huidig koninklijk huis. Een oranjetelg die het opnam tegen de macht van Spanje. Met de Geuzen als trouwe helpers.
Dat was maar even kort door de bocht een lesje vaderlandse geschiedenis. Waarom?

Anno 2022 lopen er in dit land zogenaamde wappies rond, ook wel virusontkenners genoemd (en dan hebben we het nog maar over ‘vriendelijk’ klinkende scheldnamen…).
Het zijn mensen, die zich niet willen laten binden aan overheidsregels die bedoeld zouden zijn een virus te bestrijden. Zij willen dat niet, omdat ze het overheidsverhaal rond dit virus niet geloven. Een soort Geuzen dus….
Is dat terecht of niet?

Allereerst een bijzonderheid. Corona wordt door de overheid bestempeld als een in 2020 nieuw en onbekend virus. Dat is bijzonder, want al in 1950 zijn coronavirussen bekend. Zo is bijvoorbeeld dit krantenartikel uit 1950 wel interessant:

De tekst noemt hier duidelijk ‘coronavirussen’. Er staat nog wat bij ook: coronavirussen kunnen verkoudheden veroorzaken. Is dat niet precies wat talloze virologen niet al vanaf 2020 stellen (behalve Ab Osterhaus, bekend van eerdere pogingen de mensheid vaccins toe te dienen)?

Ik ben geen viroloog, maar wel nieuwsgierig. Zo vraag ik me bijvoorbeeld af waarom er in 2021 10.000 meer mensen zijn gestorven (niet aan corona) dan wat in de verwachting lag? Waarom komen zoveel andere mensen maar niet van hun kwalen af? Waarom was het nodig mensen zo bang te maken voor een verkoudheidsvirus? Waarom werden virologen en vaccinologen, met een lange staat van dienst, tot zwijgen gebracht? Hoe kon het dat de (zogenaamde) sociale media accounts van deze mensen blokkeerden (als nieuwe vorm van censuur)? Hoe kon het dat zelfs leden van het Koninklijk Huis (het huis van de Oranjes) zich voor dit overheidsverhaal lieten lenen?

We leven in een andere tijd dan 3 jaar geleden, dat is duidelijk. Wellicht is dat het wat Rutte bedoelde met het nieuwe normaal: klimaatcrisis, gezondheidscrisis, landbouwcrisis, wooncrisis, watercrisis en binnenkort vast ook: een zware economische crisis…. Rusland, dat aan de poorten rammelt, China dat aast op Taiwan, een verzwakt Amerika. Honger in het droge Afrika, nog meer mensen op weg naar elders….

Even terug naar de homepagina… 100 jaar geleden. Na de Eerste Wereldoorlog: de Russische dictatuur, interne strijd in Duitsland, economische ramp op komst, en de tot dan toe grootste oorlogsmisdaad in aantocht…

Geplaatst in Levenslessen, Muizenissen | Een reactie plaatsen

Tricky

Vandaag is het 10 oktober… Rusland straft Kiev, Nood-Korea oefent met wat raketten, Europa wordt gemanipuleerd met energie (al maandenlang), Russische jongeren verlaten het land, steeds meer mensen zitten met de nek in de energielasten, en Nederland kweekt er ook steeds meer crises bij: wooncrsis, crisis op de arbeidsmarkt, financiële crisis in de huishoudportemonnee, landbouwcrisis, asielcrisis…

Dit is 2022… Steeds meer mensen in de kou, steeds meer mensen zonder dak boven het hoofd. Als er al vertrouwen was in onze politici, dan staat dat nu in de vrieskou. Want of het nu onwil is of onkunde: er wordt weinig creatiefs gedaan. De overheid verdiende al miljarden aan de energiecrisis, maar kon (of liever: wilde) amper beleid maken om de lasten van burgers te verlichten.

Visieloos. Oplossingenloos. Ideeënloos. Ja, ja: kabinet Rutte 4: stuurloos!

Geplaatst in Muizenissen, Politiek | Een reactie plaatsen

Ochtendwandeling

De slaap verlaat me om een uur of zeven, vanochtend. Heerlijk… tot de echtgenote voorstelt de zondag al wandelend te starten… Er speelt meteen een zin uit een oude popsong door mijn hoofd: “…met m’n blote voeten op het koude zeil…’ . Maar vooruit: de benen buitenboord, de kleren aan (met jas) en op pad. Eens kijken wat de omgeving in de vroege ochtend laat zien.

We wonen hier mooi, op loopafstand van prachtige natuur. Twintig minuten wandelen brengt ons aan de Vecht (wellicht over verboden grond, maar dat mag zo vroeg de pret niet drukken). Paarden kijken geïnteresseerd over het hek, volgels fluiten en broeden, de zon schijnt en de frisse wind waait door de kleding…. Prachtig.

Aan de Vecht, omgeving Zwieseborg

Wat hier jammer is is dat de wandeling langs de Vecht moet stoppen waar het ‘pad’ ophoudt. Terug over het land van de boer is natuurlijk een optie, maar waarom niet verder?
Kijk, de Hardenbergse boeren zijn vriendelijke mensen, maar je wilt natuurlijk ook niet dat jan en alleman over je land kachelt. Toch?
Wij kachelen wel: met lage schoenen door het hoge natte gras. Niet gemaaid, maar prachtige wildgroei, en dat vlak bij onze woonwijk! Een goede start van onze vrije zondag!

Geplaatst in Duurzaam, Levenslessen, Muizenissen | Een reactie plaatsen

De rommel voor het uitkiezen

Mensen, wat een verzameling rommel kun je toch op 1 locatie bekijken. Nee, niet de stort van de gemeente of zo, maar zeg: we organiseren een rommelmarkt…. Dat zien de mensen dan echt als een uitdaging. Schuren, zolders, speelgoedkasten: alles wat opengetrokken kan worden om de spullen die je toch nooit meer gebruikt bij elkaar te vegen en dan op straat te koop aan te bieden.

Kinderkleren, vazen, stenen, boeken, gebruikt gereedschap, spelletjes, bestek, potjes en pannetjes, schroeven en moeren: je kunt het zo gek niet bedenken of het ligt op straat.
Waar dan? Nou, gisteren in Hattem. Gezellig oud Hanzestadje, nu volgeplempt met zolderhandel.

Het begint al bij het aankomen, om een uur of half tien. Te laat: alle grote parkeerplekken zijn al bezet. Maar, ergens in een zijstraatje bij het centrum, is nog plek (zullen de Hattem-ers blij mee zijn). Tassen aan de arm, en lopen maar.
De sjouwtocht naar het centrum, waar het allemaal gebeurt. De straten vol met auto’s, en in het centrum de kramen vol met andermans spulletjes. Vind daar maar eens iets van je gading. Als je alles van de hele markt in vrachtwagens af moet voeren, dan is de afdeling logistiek meteen over de toeren.

’t Is 2022, drie jaar na de vorige keer. De rommel heeft zich natuurlijk opgestapeld in de huizen. Een prima manier om er af te komen… Maar ja: vind maar eens de koper.
En ik, arme ziel: ik ben tassendrager. Alles wat gekocht wordt verdwijnt in mijn tas, met als gevolg dat ik steeds schuiner voortploeter. Van alles en nog wat verdwijnt er in de tas. Gelukkig verschijnt na enige tijd een extra tas op wielen.
O ja: koffie en taart. Ergens in een van de Hattemer straatjes staat een huis, met een tuin, met daarin allemaal zitjes. Drie dames verkopen er taart en koffie. Vechten om een plekje, maar je moet er iets voor over hebben. We crossen de tuin in, met die tas op wielen. Rijden over andermans tenen en veroveren twee stoelen.

Aan het eind van de dag komen we thuis aan. Kat blij. En ik sjouw de ‘handel van de toekomst’ het huis in. Boeken, schoolstempels, biologische groente… Niet voor niks geweest!

Geplaatst in Duurzaam, Muizenissen | Een reactie plaatsen

Verandering van spijs…

Een blog is alleen maar een blog als er geblogd wordt. Toch?
Dat is er de laatste jaren wat bij gebleven. Dat mag ik mezelf euvel duiden. Maar ik leg graag uit waarom.

Een blog is zinnig als het ergens over gaat. Over tuinbonen bijvoorbeeld, of over krokodillen, of over je kat. Maar het het niet handig om het over al die drie dingen te laten gaan. Immers: de krokodil-geinteresseerden zouden dan bijvoorbeeld verhalen willen over krokodillen die katten eten. Mijn kat zou dat beslist niet prettig vinden.

Terug naar de basis dus. Ooit ben ik mijn blog begonnen om twee zaken: mijn kat en mijn vak. En dat is ook waar ik weer naar terug ga.
Mijn kat. Een zeer oorspronkelijke Siamees: stronteigenwijs (als zijn baasje), prachtig blond (niet net als zijn grijze baasje) en inmiddels tien jaar oud. Zo oud is hier nog nooit een kat geworden. Mevrouw (het is namelijk een poes) is in die tien jaar wel wat rustiger geworden.
Zo af en toe nog een racepartij door tuin of huiskamer (het zogenaamde ‘benen strekken’), maar voor de rest: een wandelingetje in de tuin, pitten in de mand (machtig veel uren) en praten. Steeds meer. Daar gaat het de volgende keer over.

Met poeslief valt nog genoeg te beleven. In mijn vak ook. En soms…. ziet de kat het beter dan ikzelf….

Geplaatst in Muizenissen | Een reactie plaatsen

Jeuk

Een kat is een bijzonder beest. Van nature lui (in extreme zin), maar eenmaal enigszins actief: pas op! Dan komt de echte leeuw tevoorschijn.

Zo ook met onze Wifi (in dit geval dus: onze Siamese kat). Het was vandaag lekker warm en ook poeslief kwam zo af en toe de benen (en de rest van het lijf) strekken in de tuin. Beetje snuffelen in de tuinbakken, beetje ruiken in het gras, wat mekkeren tegen de vogeltjes: ach, eigenlijk alles wat zo’n beestje doet om de dag wat door te komen.

Tijdens de wandeling over het terras ontdekte ze zowaar een mier. Wat moet dat een schrik zijn voor zo’n miniem beestje… Staat daar plots een beest boven je in de verhouding 1 op 10.000. Een beetje mier zou meteen het hazenpad kiezen… En zo ook deze.

Dat stond poezenbeest niet aan. Zij achtervolgde met haar (vanuit mierenoogpunt) gigantische snufferd de zespotige en snoof om vooral geen geurtje te missen van het toekomstig hapje. Totdat mevrouw mier (die zo’n snufje ervaart als een soort tornado) verdween in de neusgaten van poes. Weg mier. Weg lekker hapje. Jeuk in de neus. Proest. Poot over de neus wrijven.
Maar ja: mierlief was en bleef foetsie.

Wat rest de kat in zo’n geval? Nog maar even een tripje naar de vleesbak om te kijken of de MENS al zo aardig was geweest om… Helaas. Dan maar weer het luie lijf te slapen gelegd.

Geplaatst in Kattenklets, Muizenissen | Een reactie plaatsen

6 mei 2022

Het was een dag in de meivakantie in 2002. Mijn vrouw, onze zoon Sytse en ik: we hadden een heerlijke week in het Zuid-Limburgse Mechelen en omstreken doorgebracht.

Op de zesde mei (alle bevrijdingsactiviteiten net achter de rug, en een bezoek gebracht aan de militaire begraafplaats) waren we net thuis, toen er schokkend nieuws binnen kwam: Pim Fortuyn vermoord op het mediapark in Hilversum…

Een politieke moord, in Nederland! Natuurlijk: tussen alle haat en nijd tussen politici, met name die van de kant van de PvdA: politiek was een spektakel in 2022, maar een politieke moord, in NL?

Ik herinner me onze verbijstering. Ik herinner me onze twijfel: na 8 jaren paars kabinet was de samenleving al onherkenbaar op de kop gezet, maar dit? ik herinner me ook het gevoel onder de burgers: alsof alle hoop de bodem was ingeslagen….

Nu, 20 jaar later, zien we nog steeds de resultaten: een samenleving die verrommeld is, waar vertrouwen in de politiek volledig is weggeraakt, waar democratie steeds meer ’een zaakje van een kleine kliek’ is geworden, en in een wereld waar mensen zich afvragen hoe de oorlog aan de grenzen van Europa zal aflopen.

De 21ste eeuw: vanaf het begin de hoop afgebrokkeld….

Geplaatst in Muizenissen, Politiek | Een reactie plaatsen